‘Toen besloot ik nooit meer voor een baas te werken …’

Dirk Bellemakers werd in 2014 directeur van Belisol. Zonder dat hij zelf ooit op de werkvloer had gestaan. Nergens. Nul werkervaring. Wel stonden de Giro d’Italia, de Amstel Gold Race en andere wielerklassiekers op zijn cv. Én een diploma Commerciële Economie, dat hij tussen de profwedstrijden door behaalde. Dirk vertelt hoe hij met dat papiertje op zak doorschakelde van wielrenner naar ondernemer. Noodgedwongen, want liever zat hij nog wat jaren op de fiets …

tekst: Paul van Vugt

De passie voor wielrennen kwam pas vrij laat bij Dirk. Hij was vijftien toen hij voor het eerst opstapte, maar al snel viel hij regelmatig in de prijzen als junior. Dirk werd gevraagd om aan te sluiten bij een semiprofploeg en streed met een sterke bezetting, waaronder jongens als Steven Kruijswijk, tegen de profs van Rabobank.

Dirk: “We wonnen de ene na de andere wedstrijd en ik kreeg een contract bij het Belgische team Landbouwkrediet. Intussen was ik gestart met een studie Commerciële Economie en, zo ben ik opgevoed, je maakt af waar je aan begint. Dat betekende dat ik op zondag Luik-Bastenaken-Luik reed en op maandag met verzuurde benen in de schoolbanken zat. Ik sliep ongeveer 250 dagen per jaar in een hotel, terwijl ik ook nog mijn schoolprogramma doorliep. Ik kan je vertellen: dan rijd je aardig in het rood.”

Aan mijn wielerambitie kwam abrupt een einde

“Ik zorgde dat ik alles uit mijn carrière zou halen, terwijl ik wist dat ik geen tweede Michael Boogerd zou worden. Toch dacht ik dat ik tot mijn 40e kon blijven koersen, maar aan die ambitie kwam abrupt een einde. In 2013 reed ik in dienst van team Lotto-Belisol, toen ik plots een telefoontje kreeg: ik zat in mijn laatste contractjaar en het werd niet verlengd. Diezelfde avond kondigde ik aan dat ik zou stoppen met wielrennen. En ik besloot voor mezelf om nooit meer voor een baas te werken. Ik wilde mijn eigen lot bepalen.”

Met duizenden fietskilometers op de teller begon Dirk op nul aan zijn tweede carrière. Geen idee welke afslag hij moest nemen. Het nam er in korte tijd heel wat, en er was geen rode draad te ontdekken. “Ik had geen idee wat ik met mijn leven aan moest. Wel wist ik dat ik het geld niet had om op mijn lauweren te rusten. In een paar maanden tijd runde ik een brillenzaak in Marbella, investeerde ik in 3D-printers en bedacht ik een app voor het WK voetbal in Brazilië. Bij Eurosport verzorgde ik commentaar en ik speelde in een film over Lance Armstrong. Mijn leven schoot van links naar rechts. Met pieken en dalen. Die periode bracht me overal en nergens. Tot op een dag de vraag kwam of ik Belisol Eindhoven, de sponsor van mijn oude wielerploeg, wilde overnemen. Ik zei ‘ja’ en wist dat deze keuze raak moest zijn.”

Omring jezelf met mensen die beter zijn

Dirk kocht Belisol Eindhoven in juli 2014 en nam afscheid van al zijn andere werkzaamheden. Ineens was hij directeur, puur teerend op zijn lessen en mentaliteit als topsporter. “Ik wist niks van kozijnen en deuren, laat staan van ondernemen. Debiteuren en crediteuren zeiden me nog wel iets uit mijn studie, en dat was maar goed ook. Want mijn laatste geld zat in het bedrijf. Alles waar ik al die jaren voor had gefietst. Waar ik dagenlang voor had getraind en afgezien. Ik had dus alle reden om de beste mensen om me heen te verzamelen. Want, zo wist ik uit de topsport: je wordt alleen beter als je je omringt met mensen die beter zijn dan jij.”

Dat was niet de enige les die Dirk meenam uit de sport. Zijn team dunde, door zijn topsportmindset, al snel uit in zijn begindagen als directeur. “Belisol telde zeven werknemers toen ik begon, maar dat werden er al snel vijf toen twee man niet op tijd kwam. ‘Te laat aan de start, dus niet meer in de race’, zo oordeelde ik. Achteraf was ik misschien wat te resoluut …”

“Het goede nieuws? Het merendeel van het team van toen werkt hier nu nog. We zijn langzaam gaan bouwen aan Belisol door hen heel nauw bij alles te betrekken. Inmiddels zijn we 45 man sterk. En nog altijd gedreven door een topsportmentaliteit, want die is zo waardevol gebleken voor mijn ondernemerschap. Om elke dag top te presteren voor je klanten. Die drive zit er gewoon in na jarenlang geleefd te hebben als profrenner.”

“Weet je, een prof worden is moeilijk, maar een prof blijven is nog veel moeilijker. Je moet elke dag opnieuw je plek verdienen. Elke dag het maximale uit je lichaam halen. En ik denk dat dat ook een beetje de rode lijn is in een ondernemingsverhaal. Het is elke keer een klein beetje beter, een procentje erbij. Als wielrenner kun je dat met voeding en training bereiken.”

“Ik registreerde alles om mijn progressie te meten. Mijn lichaam was mijn studieobject en ik ging voor elke dag een procentje erbij. Samen met de mensen om me heen die zich de besten in hun vak mogen noemen. Van osteopaat tot voedingsdeskundige. En met Paul van Zwam hebben we zelfs een eigen coach. Hij is tevens de persoonlijke coach van Peter Bosz, dus niet de minste. Hij bouwt aan ons als een topsportteam: van vitaliteit, discipline en presteren onder druk tot vertrouwen op elkaar. Op elk terrein dat het verschil maakt voor je functioneren als individu en als teamplayer. Als professional die alles uit zijn carrière haalt. Met die mindset ben ik gevormd en zo sta ik vandaag in het werkveld.”

De koers van een ondernemer

In 2014 werd Dirk zonder enige werkervaring directeur van Belisol Eindhoven. Zonder enige kennis van kozijnen. Hij werd door Belisol gevraagd omdat hij destijds de enige profrenner was die zich mens toonde en een normaal gesprek aanknoopte met degenen achter de sponsor. Dirk werd gevraagd omdat hij weet hoe je moet investeren in jezelf om een winnaar te worden. Met zijn topsportmentaliteit liet hij Belisol groeien van zeven naar 42 man en breidde hij uit met een vestiging in Weert. Puur op karakter en niet bang voor onbekende wegen. En wetend dat vertrouwen in jezelf het beste kompas is. Voor je carrière als topsporter. En voor de koers als ondernemer.